Artvin ve Çifteköprü

Artvin, Türkiye'nin kuzeydoğusunda, Karadeniz Bölgesi'nin Doğu Karadeniz Bölümü'nde, Çoruh Nehri'nin derin ve sarp vadisinde kuruludur. Doğusunda Ardahan, güneyinde Erzurum, batısında Rize vardır; kuzeyinde ise Gürcistan sınırı ve Karadeniz'in kısa ama ıssız kıyısı uzanır. Yüzölçümünün yaklaşık %55'ini ormanlar kaplar — Türkiye'nin en yoğun orman örtüsüne sahip illerinden biridir.

Kaçkar (3.937 m) ve Karçal (3.428 m) dağları, Çoruh'un derin boğalarıyla birleşerek sarp bir coğrafya kurar; ilde Arhavi ve Hopa düzlükleri dışında ova denilecek düz alan yoktur. Toprağın yarısı yaylalardır. Bu coğrafya, karakteri biçimlendirir: sabırlı, ölçülü, sözüne sadık.

Çifteköprü, Borçka ilçesine bağlı, Çhala Deresi kıyısında bir dağ köyüdür. Çhala vadisinin beş köyünden biridir; Fındıklı, Düzköy, Kale ve Demirciler ile aynı yamaçta, akarsuyun kaynağına yakın bir yerde konumlanır. Köyün adı Lazca "iki köprü" anlamına gelen Jurhinci kelimesinden gelir. 1970'ten önce Düzköy'ün bir mahallesi iken sonra bağımsız köy olmuştur.

Çoruh Nehri'ne katılan Çhala Deresi, vadi boyunca köyleri birbirine bağlar. Su, taş ve köprü burada yalnızca altyapı değil; zamanın ölçüsü, sözün sembolüdür. Egemen Mustafa Şener, 28 Mayıs 1968'de bu topraklarda doğdu.

Yörenin köprüleri, Doğu Karadeniz'in özgün taş işçiliğinin izlerini taşır. Arhavi'deki Ortacalar Köyü yakınında, 18. yüzyıldan kalma bitişik iki kemer köprü — Kamilet ve Soğucak dereleri üzerinde — "Çifte Köprü" adıyla anılır. Kâgir, kesme taştan örülmüş; 2003'te restore edilmiştir. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın "Tarihin Tanıkları: Köprüler" listesinde Türkiye'nin en görkemli 13 köprüsünden biri seçilmiştir.

Borçka'da ise Çoruh üzerinde, 1930'da Çekoslovakya'nın Škoda fabrikasından gelen çelik kemer köprü durur — 113 metre açıklık. Perçinle inşa edilmiş, hiç beton kullanılmamış; Borçka'nın simgesi sayılır.

Borçka, Artvin'in Çoruh vadisine açılan ilçesidir; Çifteköprü köyü buraya bağlıdır. Dağların arasında, nehrin kıvrımlarında kurulu yerleşim; hem doğanın hem ticaret yollarının kesiştiği bir noktadır. Bu ilçenin toprağı, Şener ailesinin köklerini taşır.

Çoruh üzerindeki çelik köprü, Borçka'nın simgesidir — 1930'dan bu yana vadinin iki yakasını birbirine bağlar.

Hopa, Artvin'in Karadeniz'e açılan kapısıdır. İldeki nadir düzlüklerden biridir; limanı ve kıyısıyla dağ ile denizi buluşturur. Artvin'in içinden gelen yol burada denize iner — kök ile dış dünyanın buluşma noktası.

Artvin toprakları Hurriler ve Urartular'dan Gürcü, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı katmanlarına kadar uzanan çok sayıda uygarlığın izini taşır. Nüfusu Gürcüler, Hemşinliler, Türkler ve Lazlar oluşturur — Kafkasya, Anadolu ve Karadeniz'in kesiştiği çok kültürlü bir miras.

Babası saygın bir çiftçiydi; annesi köklü bir Laz ailesinden geliyordu. Sabahın erken saatlerinde tarla, akşam sofrasında tutulan söz — karakter burada kuruldu. Köyün dar ama sağlam düzeni, ileride şantiye ve yatırım masasında aranacak süreklilik duygusunun ilk haliydi.

Artvin’de toprak yalnızca geçim değildir; zamanı ölçen bir ölçü birimidir. Ekim, hasat, borç ve güven aynı dilde konuşulur. Ortaöğrenimin ardından İstanbul’a çıkış ikinci perdenin kapısı oldu. Köyün temposu şehirde kaybolmadı; ölçek değişti. Bugün uluslararası yatırım hatlarına uzanan yol aynı kökten beslenir: toprağa saygı, tutulan söz, uzun vadeli varlık.